ไล่ คำศัพท์ภาษาไทย ภาษาเกาหลี쫓아 버리다, 쫓아 내다 내쫓다 0 0 ไล่ หมายถึง? พจนานุกรมไทย ไล่ หมายถึง: ก. ตามไปติด ๆ เพื่อให้ทันหรือเพื่อกระทำอย่างใดอย่างหนึ่ง เช่น ไล่ยิง ไล่กัด ไล่ขวิด ไล่จิก; ขับ, มักใช้เข้าคู่กันเป็น ไล่ขับ หมายความว่า บังคับให้ออกไปให้พ้น, บังคับให้ไปหรือให้ออกจากที่เดิม เช่น ไล่ควายเข้าคอก ไล่คนออกจากบ้าน; ต้อนให้จนมุม เช่น เอาม้าและเรือไล่ขุน; สอบดูลำดับก่อนหลังเพื่อทบทวนความรู้ความจำเป็นต้น เช่น เรียกนักเรียนมาไล่แบบ. น. ไม้ต่าง ๆ เรียกว่า ไม้ไล่. ดูทั้งหมด ภาพประกอบไล่
