แก่

แก่ หมายถึง?

พจนานุกรมไทย แก่ หมายถึง:

1. (ถิ่น-อีสาน) ก. ลาก เช่น แก่เกวียน.

2. ว. มีอายุมาก เช่น แก่ไปทุกวัน ไม้แก่ เด็กคนนี้แก่กว่าเด็กคนนั้น, อยู่ในวัยชรา เช่น คนแก่ หญิงแก่, จัด เช่น เหลืองแก่ แก่เปรี้ยว แก่หวาน; โดยปริยายหมายความว่า จัดเจน หนัก หรือ ยิ่งไปในทางนั้น เช่น แก่สังคม แก่วิชา แก่เหล้า แก่เล่น แก่ไฟ.

3. บ. ใช้นําหน้านามฝ่ายรับ เช่น ให้เงินแก่เด็ก.