พิการ

คำศัพท์ภาษาไทย

หมวดโรคและยารักษา

ภาษาพม่าဒုတ္ခိတ

ด้ก ขี้ ต้ะ

พิการ หมายถึง?

พจนานุกรมไทย พิการ หมายถึง:

  1. ว. เสียอวัยวะมีแขนขาเป็นต้น, เสียไปจากสภาพเดิม, เช่น แขนพิการ ตาพิการ, บางทีใช้เข้าคู่กับคำ พิกล เป็น พิกลพิการ. (ป., ส. วิการ).

 ภาพประกอบพิการ

  • พิการ ภาษาพม่าคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - พม่า พิการ ภาษาพม่า ဒုတ္ခိတ หมวด หมวดโรคและยารักษา ด้ก ขี้ ต้ะ หมวด หมวดโรคและยารักษา