ลำไย คำศัพท์ภาษาไทย n ภาษาญี่ปุ่น龍眼 คำอ่านภาษาญี่ปุ่น りゅうがん ภาษาญี่ปุ่น竜眼 คำอ่านภาษาญี่ปุ่น りゅうがん 0 0 ลำไย หมายถึง? พจนานุกรมไทย ลำไย หมายถึง: น. (๑) ชื่อไม้ต้นชนิด Dimocarpus longan Lour. ในวงศ์ Sapindaceae ผลกลม รสหวาน, พันธุ์ที่เป็นไม้เถาเรียก ลําไยเครือ (D. longan Lour. var. obtusus Leenh.). (๒) (ถิ่น-ปักษ์ใต้) ชื่อไม้ต้นขนาดใหญ่ชนิด Mangifera caesia Jack ในวงศ์ Anacardiaceae ดอกสีม่วงอ่อน, บินยา หรือ ลํายา ก็เรียก. ดูทั้งหมด ภาพประกอบลำไย
