ฤดู

คำศัพท์ภาษาไทย

n

ภาษาญี่ปุ่น季節

คำอ่านภาษาญี่ปุ่น きせつ

ฤดู หมายถึง?

พจนานุกรมไทย ฤดู หมายถึง:

  1. [รึ-] น. ส่วนของปีซึ่งแบ่งโดยถือเอาภูมิอากาศเป็นหลัก มักแบ่งออกเป็น ๓ ช่วง คือ ฤดูฝน ฤดูหนาว และฤดูร้อน หรือเป็น ๔ ช่วง คือ ฤดูใบไม้ผลิ ฤดูร้อน ฤดูใบไม้ร่วง และฤดูหนาว ที่แบ่งเป็น ๒ ช่วง คือ ฤดูแล้งกับฤดูฝน ก็มี, เวลาที่กําหนดสําหรับงานต่าง ๆ เช่น ฤดูเก็บเกี่ยว ฤดูทอดกฐิน ฤดูถือบวช, เวลาที่เหมาะ เช่น ฤดูสัตว์ผสมพันธุ์; คราว, สมัย, เช่น ฤดูนํ้าหลาก. (ส. ฤตุ; ป. อุตุ).

 ภาพประกอบฤดู

  • ฤดู ภาษาญี่ปุ่นคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - ญี่ปุ่น ฤดู ภาษาญี่ปุ่น 季節 คำอ่านภาษาญี่ปุ่น きせつ หมวด n หมวด n