บาน คำศัพท์ภาษาไทย v ภาษาญี่ปุ่น咲く คำอ่านภาษาญี่ปุ่น さく 0 0 บาน หมายถึง? พจนานุกรมไทย บาน หมายถึง: น. ของที่เป็นแผ่น ๆ บางอย่าง เช่น บานประตู บานหน้าต่าง บานกระจกเงา; ลักษณนามใช้เรียกของเช่นนั้น เช่น กระจกบานหนึ่ง หน้าต่าง ๒ บาน. ก. เผยออก, คลี่ออก, ขยายออก, เช่น ดอกไม้บาน หอบซี่โครงบาน; กระจาย เช่น เรือแล่นจนนํ้าบาน. ว. ที่ผายออก เช่น ชามปากบาน กางเกงขาบาน กระโปรงบาน; ปลาบปลื้ม, แช่มชื่น, เบิกบาน, เช่น ใจบาน หน้าบาน; (ปาก) มาก เช่น เสียไปบาน. ก. ได้. (ข.). ดูทั้งหมด ภาพประกอบบาน
