กระต่าย คำศัพท์ภาษาไทย n ภาษาญี่ปุ่น兎 คำอ่านภาษาญี่ปุ่น うさぎ ภาษาญี่ปุ่น兔 คำอ่านภาษาญี่ปุ่น うさぎ 0 0 กระต่าย หมายถึง? พจนานุกรมไทย กระต่าย หมายถึง: น. เครื่องมือสําหรับขูดมะพร้าวที่ยังไม่ได้กะเทาะกะลาออก. น. ชื่อสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กในวงศ์ Leporidae ขนปุย หูยาว ที่พบอาศัยตามป่าทั่วไปในประเทศไทยมีชนิดเดียว คือ กระต่ายป่า (Lepus peguensis) ซึ่งมีขนสีนํ้าตาล ใต้หางสีขาว อาศัยในโพรงดิน ส่วนที่นํามาเลี้ยงตามบ้านมีหลายชนิดและหลายสี เช่น ชนิด Oryctolagus cuniculus. ดูทั้งหมด ภาพประกอบกระต่าย
