เสียงหลง

คำศัพท์ภาษาไทย

ภาษาจีน惊叫声

คำอ่าน [jīng jiào shēng]

พจนานุกรมไทย เสียงหลง หมายถึง:

  1. น. เสียงที่แผดดังผิดปรกติ เช่น เธอตกใจร้องจนเสียงหลง; เสียงที่ผิดระดับเสียงดนตรี เช่น เขาเป็นนักร้องไม่ได้ เพราะร้องเสียงหลงอยู่เสมอ.

 ภาพประกอบ

  • เสียงหลง ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน เสียงหลง ภาษาจีน 惊叫声 คำอ่าน [jīng jiào shēng]