เพื่อน

คำศัพท์ภาษาไทย

ภาษาจีน朋友

คำอ่าน [pég yǒu]

ภาษาจีน同伴

คำอ่าน [tóng bán]

ภาษาจีน友

คำอ่าน [yǒu]

ภาษาจีน俦

คำอ่าน [chóu]

ภาษาจีน朋

คำอ่าน [péng]

ภาษาจีน侣伴

คำอ่าน [lǚ bàn]

ภาษาจีน俦侣

คำอ่าน [chóu lǚ]

พจนานุกรมไทย เพื่อน หมายถึง:

น. ผู้ชอบพอรักใคร่กัน, ผู้สนิทสนมคุ้นเคยกัน, เช่น เขามีเพื่อนมาก, ผู้ร่วมสถาบันหรือร่วมอาชีพเป็นต้น เช่น เพื่อนร่วมโรงเรียน เพื่อนร่วมรุ่น เพื่อนข้าราชการ เพื่อนกรรมกร, ผู้ร่วมธุระ เช่น อยู่เป็นเพื่อนกันก่อน ไปเป็นเพื่อนกันหน่อย, ผู้อยู่ในสภาพเดียวกัน เช่น เพื่อนมนุษย์ เพื่อนร่วมโลก.
(ปาก) ส. คําใช้แทนคําว่า เขา หรือ ท่าน ในอาการที่เป็นกันเอง.

ภาพประกอบเพื่อน

เกี่ยวกับผู้เขียน: WordyGuru

WordyGuru เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการสอนภาษาไทยและภาษาอังกฤษ และเป็นนักเขียนเนื้อหาหลักด้วยประสบการณ์กว่า 10 ปีในการพัฒนาหลักสูตรและสอนภาษาให้กับผู้เรียนหลากหลายกลุ่ม ทั้งชาวไทยที่ต้องการพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษ และชาวต่างชาติที่สนใจเรียนรู้ภาษาและวัฒนธรรมไทย

ดูโปรไฟล์และผลงานทั้งหมดของ WordyGuru