เผอิญ

คำศัพท์ภาษาไทย

ภาษาจีน偶然

คำอ่าน [ǒu rán]

ภาษาจีน凑巧

คำอ่าน [còu qiǎo]

เผอิญ หมายถึง?

พจนานุกรมไทย เผอิญ หมายถึง:

  1. [ผะเอิน] ว. ที่เกิดขึ้นโดยไม่รู้ตัวหรือไม่คาดหมาย, บังเอิญ, หากให้เป็น, จําเพาะเป็น, ใช้ว่า เพอิญ หรือ พรรเอิญ ก็มี.

 ภาพประกอบเผอิญ

  • เผอิญ ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน เผอิญ ภาษาจีน 偶然 คำอ่าน [ǒu rán]
  • เผอิญ ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน เผอิญ ภาษาจีน 凑巧 คำอ่าน [còu qiǎo]