เฆี่ยน คำศัพท์ภาษาไทย ภาษาจีน鞭笞 คำอ่าน [biān chī] ภาษาจีน; (比赛时 คำอ่าน [bǐ sài shí] ภาษาจีน鞭打 คำอ่าน [biān dǎ] ภาษาจีน)攻击 คำอ่าน [gōng jī] ภาษาจีน; 高速行车 คำอ่าน [gāo sù xíng chē] 0 0 เฆี่ยน หมายถึง? พจนานุกรมไทย เฆี่ยน หมายถึง: ก. ตีด้วยหวายหรือไม้เรียวเป็นต้นเป็นการลงโทษ; (ปาก) เร่งความเร็ว เช่น เฆี่ยนมาด้วยความเร็ว ๑๘๐ กิโลเมตรต่อชั่วโมง, เอาชนะคู่แข่งขันอย่างขาดลอย เช่น เฆี่ยนฝ่ายตรงข้าม ๓ เกมรวด. ดูทั้งหมด ภาพประกอบเฆี่ยน