เครือ

คำศัพท์ภาษาไทย

ภาษาจีน量词

คำอ่าน [liàng cí]

ภาษาจีน; 家族

คำอ่าน [jiā zú]

ภาษาจีน集团 jí tuán; 不清晰

คำอ่าน [bù qīng xī]

ภาษาจีน颤抖

คำอ่าน [chàn dǒu]

ภาษาจีน（香蕉

คำอ่าน [xiāng jiāo]

ภาษาจีน）串

คำอ่าน [chuàn]

ภาษาจีน血统 xuè tǒng; 体系

คำอ่าน [tǐ xì]

พจนานุกรมไทย เครือ หมายถึง:

  1. [เคฺรือ] น. เถาไม้, เรียกพรรณไม้ที่เป็นเถาว่า เครือ เช่น มะกลํ่าเครือ มะแว้งเครือ ขมิ้นเครือ; เชื้อสาย, วงศ์วาน, เช่น เครือญาติ; เรียกงวงที่มีหวีกล้วยติดอยู่ว่า เครือกล้วย; เรียกงาช้างที่ยาวมาก แต่วงรอบเล็กว่า งาเครือ.

  2. [เคฺรือ] ว. ลักษณะของเสียงที่สั่นพร่าไม่แจ่มใส เรียกว่า เสียงเครือ.

 ภาพประกอบ

  • เครือ ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน เครือ ภาษาจีน 量词 คำอ่าน [liàng cí]
  • เครือ ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน เครือ ภาษาจีน ; 家族 คำอ่าน [jiā zú]
  • เครือ ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน เครือ ภาษาจีน 集团 jí tuán; 不清晰 คำอ่าน [bù qīng xī]
  • เครือ ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน เครือ ภาษาจีน 颤抖 คำอ่าน [chàn dǒu]
  • เครือ ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน เครือ ภาษาจีน （香蕉 คำอ่าน [xiāng jiāo]
  • เครือ ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน เครือ ภาษาจีน ）串 คำอ่าน [chuàn]
  • เครือ ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน เครือ ภาษาจีน 血统 xuè tǒng; 体系 คำอ่าน [tǐ xì]