อริยะ

คำศัพท์ภาษาไทย

ภาษาจีน发达

คำอ่าน [fā dá]

ภาษาจีน优异

คำอ่าน [yōu yì]

ภาษาจีน高尚

คำอ่าน [gāo shàng]

ภาษาจีน圣者

คำอ่าน [shèng zhě]

ภาษาจีน杰出

คำอ่าน [jié chū]

ภาษาจีน神圣

คำอ่าน [shén shèng]

ภาษาจีน文明

คำอ่าน [wén míng]

พจนานุกรมไทย อริยะ หมายถึง:

  1. [อะริยะ-] น. ในพระพุทธศาสนา เรียกบุคคลผู้บรรลุธรรมวิเศษ มีโสดาปัตติมรรคเป็นต้น ว่า พระอริยะ หรือ พระอริยบุคคล. ว. เป็นของพระอริยะ, เป็นชาติอริยะ; เจริญ, เด่น, ประเสริฐ.

 ภาพประกอบ

  • อริยะ ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน อริยะ ภาษาจีน 发达 คำอ่าน [fā dá]
  • อริยะ ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน อริยะ ภาษาจีน 优异 คำอ่าน [yōu yì]
  • อริยะ ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน อริยะ ภาษาจีน 高尚 คำอ่าน [gāo shàng]
  • อริยะ ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน อริยะ ภาษาจีน 圣者 คำอ่าน [shèng zhě]
  • อริยะ ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน อริยะ ภาษาจีน 杰出 คำอ่าน [jié chū]
  • อริยะ ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน อริยะ ภาษาจีน 神圣 คำอ่าน [shén shèng]
  • อริยะ ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน อริยะ ภาษาจีน 文明 คำอ่าน [wén míng]