หมอน

คำศัพท์ภาษาไทย

ภาษาจีน枕心

คำอ่าน [zhěn xīn]

ภาษาจีน枕头

คำอ่าน [zhěn tóu]

พจนานุกรมไทย หมอน หมายถึง:

[หฺมอน] น. เครื่องสําหรับหนุนศีรษะหรือหนุนสิ่งต่าง ๆ เป็นต้น, เรียกตามรูปทรงก็มี เช่น หมอนขวาน หมอนตะพาบ หมอนหน้าอิฐ, เรียกตามวัตถุประสงค์ที่ใช้สอยก็มี เช่น หมอนหนุนศีรษะ หมอนหนุนเท้า หมอนหนุนรางรถไฟ, เรียกตามวัตถุที่ใช้ทำก็มี เช่น หมอนไม้ หมอนอิฐ; เครื่องสําหรับอัดดินปืนในลํากล้องให้แน่น.

ภาพประกอบหมอน