หนวกหู

คำศัพท์ภาษาไทย

ภาษาจีน吵闹

คำอ่าน [chǎo nào]

หมายเหตุ 震耳欲聋 zhèn ěr yù lóng

หนวกหู หมายถึง?

พจนานุกรมไทย หนวกหู หมายถึง:

  1. ก. รู้สึกรำคาญหูเพราะเสียงเซ็งแซ่อื้ออึง เช่น เด็ก ๆ เล่นกันเกรียว หนวกหูเหลือเกิน, โดยปริยายหมายความว่า รำคาญ เช่น เธอพูดมากฉันหนวกหูเต็มทีแล้ว. ว. เซ็งแซ่อื้ออึงรําคาญหู เช่น เด็ก ๆ จุดประทัดเล่นกัน เสียงหนวกหูจริง.

 ภาพประกอบหนวกหู

  • หนวกหู ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน หนวกหู ภาษาจีน 吵闹 คำอ่าน [chǎo nào] หมายเหตุ 震耳欲聋 zhèn ěr yù lóng