หนวกหู คำศัพท์ภาษาไทย ภาษาจีน吵闹 คำอ่าน [chǎo nào] หมายเหตุ 震耳欲聋 zhèn ěr yù lóng 0 0 หนวกหู หมายถึง? พจนานุกรมไทย หนวกหู หมายถึง: ก. รู้สึกรำคาญหูเพราะเสียงเซ็งแซ่อื้ออึง เช่น เด็ก ๆ เล่นกันเกรียว หนวกหูเหลือเกิน, โดยปริยายหมายความว่า รำคาญ เช่น เธอพูดมากฉันหนวกหูเต็มทีแล้ว. ว. เซ็งแซ่อื้ออึงรําคาญหู เช่น เด็ก ๆ จุดประทัดเล่นกัน เสียงหนวกหูจริง. ดูทั้งหมด ภาพประกอบหนวกหู