ส่วย

คำศัพท์ภาษาไทย

ภาษาจีน贡品

คำอ่าน [gòng pǐn]

ภาษาจีน捐税

คำอ่าน [juān shuì]

ภาษาจีน居住在东北部

คำอ่าน [jū zhù zài dōng běi bù]

ภาษาจีน赋税

คำอ่าน [fù shuì]

ภาษาจีน高棉

คำอ่าน [gāo mián]

ภาษาจีน孟族系的少数民族

คำอ่าน [mèn zú xì de shǎo shù mín zú]

ภาษาจีน; （古时的

คำอ่าน [gǔ shí de]

ภาษาจีน）税收

คำอ่าน [shuì shōu]

พจนานุกรมไทย ส่วย หมายถึง:

  1. น. ชนชาติพูดภาษาตระกูลมอญ-เขมรพวกหนึ่ง อยู่ทางภาคอีสาน.

  2. น. ของที่เรียกเก็บจากพื้นเมืองส่งเป็นภาคหลวงตามวิธีเรียกเก็บภาษีอากรในสมัยโบราณ; เงินช่วยราชการตามที่กําหนดเรียกเก็บจากราษฎรชายที่มิได้รับราชการทหารเป็นรายบุคคล, รัชชูปการ ก็ว่า.

 ภาพประกอบ

  • ส่วย ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน ส่วย ภาษาจีน 贡品 คำอ่าน [gòng pǐn]
  • ส่วย ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน ส่วย ภาษาจีน 捐税 คำอ่าน [juān shuì]
  • ส่วย ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน ส่วย ภาษาจีน 居住在东北部 คำอ่าน [jū zhù zài dōng běi bù]
  • ส่วย ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน ส่วย ภาษาจีน 赋税 คำอ่าน [fù shuì]
  • ส่วย ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน ส่วย ภาษาจีน 高棉 คำอ่าน [gāo mián]
  • ส่วย ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน ส่วย ภาษาจีน 孟族系的少数民族 คำอ่าน [mèn zú xì de shǎo shù mín zú]
  • ส่วย ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน ส่วย ภาษาจีน ; （古时的 คำอ่าน [gǔ shí de]
  • ส่วย ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน ส่วย ภาษาจีน ）税收 คำอ่าน [shuì shōu]