ฤดู

คำศัพท์ภาษาไทย

ภาษาจีน季节

คำอ่าน [jì jié]

ฤดู หมายถึง?

พจนานุกรมไทย ฤดู หมายถึง:

  1. [รึ-] น. ส่วนของปีซึ่งแบ่งโดยถือเอาภูมิอากาศเป็นหลัก มักแบ่งออกเป็น ๓ ช่วง คือ ฤดูฝน ฤดูหนาว และฤดูร้อน หรือเป็น ๔ ช่วง คือ ฤดูใบไม้ผลิ ฤดูร้อน ฤดูใบไม้ร่วง และฤดูหนาว ที่แบ่งเป็น ๒ ช่วง คือ ฤดูแล้งกับฤดูฝน ก็มี, เวลาที่กําหนดสําหรับงานต่าง ๆ เช่น ฤดูเก็บเกี่ยว ฤดูทอดกฐิน ฤดูถือบวช, เวลาที่เหมาะ เช่น ฤดูสัตว์ผสมพันธุ์; คราว, สมัย, เช่น ฤดูนํ้าหลาก. (ส. ฤตุ; ป. อุตุ).

 ภาพประกอบฤดู

  • ฤดู ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน ฤดู ภาษาจีน 季节 คำอ่าน [jì jié]