ระหองระแหง

คำศัพท์ภาษาไทย

ภาษาจีน口角

คำอ่าน [kǒu jiǎo]

ภาษาจีน拌嘴

คำอ่าน [bàn zuǐ]

พจนานุกรมไทย ระหองระแหง หมายถึง:

  1. ก. บาดหมางกันเพราะเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ, ไม่ปรองดองกัน, เช่น ผัวเมียระหองระแหงกันอยู่เสมอ. ว. ผิดใจกันเพราะเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ, ไม่ใคร่ถูกกัน, เช่น เขามีเรื่องระหองระแหงกันอยู่เรื่อย.

 ภาพประกอบ

  • ระหองระแหง ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน ระหองระแหง ภาษาจีน 口角 คำอ่าน [kǒu jiǎo]
  • ระหองระแหง ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน ระหองระแหง ภาษาจีน 拌嘴 คำอ่าน [bàn zuǐ]