ฟั่นเฟือน

คำศัพท์ภาษาไทย

ภาษาจีน恍惚

คำอ่าน [huǎng hū]

ภาษาจีน昏迷

คำอ่าน [hūn mí]

พจนานุกรมไทย ฟั่นเฟือน หมายถึง:

  1. ว. หลงใหล, เคลิบเคลิ้ม, เผลอสติ, คุ้มดีคุ้มร้าย, เช่น มีสติฟั่นเฟือน จิตใจฟั่นเฟือน.

 ภาพประกอบ

  • ฟั่นเฟือน ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน ฟั่นเฟือน ภาษาจีน 恍惚 คำอ่าน [huǎng hū]
  • ฟั่นเฟือน ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน ฟั่นเฟือน ภาษาจีน 昏迷 คำอ่าน [hūn mí]