พึ่ง

คำศัพท์ภาษาไทย

ภาษาจีน借

คำอ่าน [jiè]

ภาษาจีน仗

คำอ่าน [zhàng]

พจนานุกรมไทย พึ่ง หมายถึง:

  1. ก. อาศัย เช่น พึ่งบารมีคนอื่น, พักพิง เช่น ไปพึ่งเขาอยู่, ขอความช่วยเหลือ เช่น หนีร้อนมาพึ่งเย็น.

  2. ว. คําช่วยกริยาหมายถึงเวลาที่ล่วงไปหยก ๆ ในขณะที่พูดนั้น เช่น เขาพึ่งไป, เพิ่ง ก็ว่า; ใช้ประกอบหลังคำ อย่า เป็น อย่าพึ่ง หมายความว่า ห้ามไม่ให้กระทำในขณะนั้น เช่น อย่าพึ่งไป อย่าพึ่งกิน, เพิ่ง เพิก หรือ เพ่อ ก็ว่า.

 ภาพประกอบ

  • พึ่ง ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน พึ่ง ภาษาจีน 借 คำอ่าน [jiè]
  • พึ่ง ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน พึ่ง ภาษาจีน 仗 คำอ่าน [zhàng]