ประณาม

คำศัพท์ภาษาไทย

ภาษาจีน指责

คำอ่าน [zhǐ zé]

ภาษาจีน谴责

คำอ่าน [qiǎn zé]

ภาษาจีน驱赶

คำอ่าน [qū gǎn]

พจนานุกรมไทย ประณาม หมายถึง:

ก. น้อมไหว้ เช่น ขอประณามบาทบงสุ์พระทรงศรี. (ส. ปฺรณาม; ป. ปณาม).
ก. กล่าวร้ายให้เขาเสียหาย เช่น ถูกประณามว่าเป็นคนโกง; ขับไล่. (ส. ปฺรณาม; ป. ปณาม).

ภาพประกอบประณาม