ประจัน

คำศัพท์ภาษาไทย

ภาษาจีน隔开

คำอ่าน [gé kāi]

ภาษาจีน隔

คำอ่าน [gé]

พจนานุกรมไทย ประจัน หมายถึง:

  1. ก. กั้นเป็นส่วนสัด เช่น ฝาประจันห้อง; ประชัน, ประเชิญ, เผชิญ, เช่น หันหน้าประจันกัน; เรียกไม้ที่ใช้คํ้าแคมเรือที่เบิกได้ที่แล้วเพื่อไม่ให้หุบว่า ไม้ประจัน.

 ภาพประกอบ

  • ประจัน ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน ประจัน ภาษาจีน 隔开 คำอ่าน [gé kāi]
  • ประจัน ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน ประจัน ภาษาจีน 隔 คำอ่าน [gé]