ประจักษ์พยาน คำศัพท์ภาษาไทย ภาษาจีน目击者 คำอ่าน [mù jī zhě] ภาษาจีน见证 คำอ่าน [jiàn zhèng ] 0 0 ประจักษ์พยาน หมายถึง? พจนานุกรมไทย ประจักษ์พยาน หมายถึง: (กฎ) น. พยานบุคคลที่เป็นผู้ได้เห็น ได้ยิน หรือทราบข้อความเกี่ยวในเรื่องที่ให้การเป็นพยานนั้นมาด้วยตนเองโดยตรง. ดูทั้งหมด ภาพประกอบประจักษ์พยาน