ทุจริต คำศัพท์ภาษาไทย ภาษาจีน贪污 คำอ่าน [tān wū] ภาษาจีน舞弊 คำอ่าน [wǔ bì] 0 0 ทุจริต หมายถึง? พจนานุกรมไทย ทุจริต หมายถึง: [ทุดจะหฺริด] น. ความประพฤติชั่ว, ถ้าเป็นความประพฤติชั่วทางกาย เรียกว่า กายทุจริต, ถ้าเป็นความประพฤติชั่วทางวาจา เรียกว่า วจีทุจริต, ถ้าเป็นความประพฤติชั่วทางใจ เรียกว่า มโนทุจริต. ก. โกง เช่น ทุจริตในการสอบ, คดโกง, ฉ้อโกง, เช่น ทุจริตต่อหน้าที่. ว. ไม่ซื่อตรง เช่น คนทุจริต. (ป. ทุจฺจริต). ดูทั้งหมด ภาพประกอบทุจริต