ต้อ

คำศัพท์ภาษาไทย

ภาษาจีน矮胖

คำอ่าน [ǎi pàng]

ภาษาจีน白内障

คำอ่าน [bái nèi zhàng]

ภาษาจีน粗而短

คำอ่าน [cū ér duǎn]

พจนานุกรมไทย ต้อ หมายถึง:

  1. น. โรคอย่างหนึ่งเกิดที่ลูกตา ทําให้ตาพิการมองอะไรไม่เห็นชัดเจน หรืออาจทําให้ตาบอดได้ มีหลายชนิด.

  2. ว. อ้วนสั้น, อ้วนเตี้ย, เช่น ขวดต้อ พลูต้อ.

 ภาพประกอบ

  • ต้อ ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน ต้อ ภาษาจีน 矮胖 คำอ่าน [ǎi pàng]
  • ต้อ ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน ต้อ ภาษาจีน 白内障 คำอ่าน [bái nèi zhàng]
  • ต้อ ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน ต้อ ภาษาจีน 粗而短 คำอ่าน [cū ér duǎn]