ตะกอน คำศัพท์ภาษาไทย ภาษาจีน沉淀物 คำอ่าน [chén diàn wù] 0 0 ตะกอน หมายถึง? พจนานุกรมไทย ตะกอน หมายถึง: น. สิ่งที่ละลายปนอยู่ในนํ้าหรือของเหลวอื่นแล้วตกจมลงนอนก้นภาชนะเป็นต้น; (ภูมิ) สารต่าง ๆ ที่ผุพังทําลายโดยทางวิธีกล ทางเคมี หรือทางพัฒนาการของชีวิตแล้วตกจมทับถมเนื่องจากการกระทําของนํ้า ลม หรือธารนํ้าแข็ง. ดูทั้งหมด ภาพประกอบตะกอน