ตอก

คำศัพท์ภาษาไทย

ภาษาจีน竹片

คำอ่าน [zhú piàn]

ภาษาจีน钉 dìng（钉子 dīng zi) ; 竹条

คำอ่าน [zhú tiáo]

พจนานุกรมไทย ตอก หมายถึง:

  1. ก. เอาค้อนหรือสิ่งอื่นตีตะปูหรือหลักเป็นต้นให้เข้าไป; เร่งให้วัวควายวิ่ง ใช้ว่า ตอกวัว ตอกควาย. น. ไม้ไผ่ที่จักเป็นเส้นแบนยาว ขนาดหนาหรือบางตามต้องการ สําหรับผูกมัดหรือสานสิ่งต่าง ๆ; ชื่อมีดชนิดหนึ่ง ปลายแหลมคล้ายมีดเหน็บ แต่สั้นกว่า ด้ามยาวและงอน.

  2. ก. แตก. น. เรียกข้าวเปลือกข้าวเจ้าที่เอามาคั่วให้แตกบานเป็นดอกว่า ข้าวตอก.

 ภาพประกอบ

  • ตอก ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน ตอก ภาษาจีน 竹片 คำอ่าน [zhú piàn]
  • ตอก ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน ตอก ภาษาจีน 钉 dìng（钉子 dīng zi) ; 竹条 คำอ่าน [zhú tiáo]