จาน คำศัพท์ภาษาไทย ภาษาจีน; 量词 คำอ่าน [liàng cí] ภาษาจีน混合 คำอ่าน [hǔn hé] ภาษาจีน掺合 คำอ่าน [chān he] ภาษาจีน; 调和 คำอ่าน [tiáo hé] ภาษาจีน盘 คำอ่าน [pán] ภาษาจีน盘子 คำอ่าน [pán zǐ] ภาษาจีน; (体育 คำอ่าน [tǐ yù] ภาษาจีน铁饼 คำอ่าน [tiě bǐng] ภาษาจีน碟 คำอ่าน [dié] ภาษาจีน; 类似盘子的东西 คำอ่าน [lèi sì pán zi de dōng xi] ภาษาจีน) 铁饼 คำอ่าน [tiě bǐng] 0 0 จาน หมายถึง? พจนานุกรมไทย จาน หมายถึง: น. ภาชนะรูปแบน ๆ สําหรับใส่สิ่งของต่าง ๆ, ลักษณนามเรียกจานที่ไม่มีอะไรบรรจุว่า ใบ หรือ ลูก เช่น จานใบหนึ่ง จาน ๒ ลูก, ลักษณนามเรียกสิ่งของที่บรรจุอยู่ในจานว่าจาน เช่น ข้าวจานหนึ่ง ข้าว ๒ จาน, เรียกของที่มีลักษณะเช่นนั้น เช่น จานเสียง, เรียกมะเขือชนิดหนึ่งว่า มะเขือจาน, คู่กับ มะเขือถ้วย. (ถิ่น-อีสาน) น. ต้นทอง. (ดู ทอง ๒). ก. เจือหรือปนด้วยน้ำ เช่น ข้าวจานนํ้า. ดูทั้งหมด ภาพประกอบจาน