คุ้ยเขี่ย

คำศัพท์ภาษาไทย

ภาษาจีน扒寻

คำอ่าน [bā xún]

ภาษาจีน扒

คำอ่าน [bā]

ภาษาจีน; 翻老底

คำอ่าน [fān lǎo hǔ]

พจนานุกรมไทย คุ้ยเขี่ย หมายถึง:

  1. ก. ค้นเอาเรื่องเก่าขึ้นมาเปิดเผย เช่น เรื่องนี้อย่าไปคุ้ยเขี่ยขึ้นมาเลย, ขุด หรือ ขุดคุ้ย ก็ว่า.

 ภาพประกอบ

  • คุ้ยเขี่ย ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน คุ้ยเขี่ย ภาษาจีน 扒寻 คำอ่าน [bā xún]
  • คุ้ยเขี่ย ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน คุ้ยเขี่ย ภาษาจีน 扒 คำอ่าน [bā]
  • คุ้ยเขี่ย ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน คุ้ยเขี่ย ภาษาจีน ; 翻老底 คำอ่าน [fān lǎo hǔ]