ข้าหลวงใหญ่ในสมัยราชวงศ์ชิงมีอำนาจควบคุมการปกครอง การเมือง และการทหารของสองมณฑลหรือสามมณฑล

ภาษาจีน总督

คำอ่าน [zǒng dū]