กะเทาะ

คำศัพท์ภาษาไทย

ภาษาจีน; 脱落

คำอ่าน [tuō luò]

ภาษาจีน剥皮

คำอ่าน [bō pí]

พจนานุกรมไทย กะเทาะ หมายถึง:

  1. ก. ล่อนหลุดออกมาเป็นชิ้น ๆ หรือเป็นแผ่น ๆ, ทําให้ล่อนหลุดออก เช่น กะเทาะเม็ดบัว. น. สิ่งของหรือเปลือกไม้ที่หลุดล่อนออกมาจากพื้นเดิมหรือจากต้น เช่น กะเทาะมะขาม.

 ภาพประกอบ

  • กะเทาะ ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน กะเทาะ ภาษาจีน ; 脱落 คำอ่าน [tuō luò]
  • กะเทาะ ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน กะเทาะ ภาษาจีน 剥皮 คำอ่าน [bō pí]