กะพร่องกะแพร่ง

คำศัพท์ภาษาไทย

ภาษาจีน残缺不全

คำอ่าน [cán quē bù quán]

พจนานุกรมไทย กะพร่องกะแพร่ง หมายถึง:

  1. [-พฺร่อง-แพฺร่ง] ว. ขาด ๆ วิ่น ๆ, มีบ้างขาดบ้าง, ไม่สมํ่าเสมอ; ไม่เต็มที่, ไม่ครบถ้วน, ไม่พอเพียง, (ตามที่คาดหมายไว้).

 ภาพประกอบ

  • กะพร่องกะแพร่ง ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน กะพร่องกะแพร่ง ภาษาจีน 残缺不全 คำอ่าน [cán quē bù quán]