กระบองเพชร

คำศัพท์ภาษาไทย

ภาษาจีน仙人掌属的一种植物

คำอ่าน [xiān rén zhǎng shǔ de yì zhǒng zhí wù]

พจนานุกรมไทย กระบองเพชร หมายถึง:

  1. น. ชื่อไม้พุ่มชนิด Cereus hexagonus (L.) Miller ในวงศ์ Cactaceae ลําต้นสูง ๓-๕ เมตร ลําต้นและกิ่งกลม หยักเป็นร่องโดยรอบ มีหนามละเอียด ดอกใหญ่ สีขาว กลิ่นหอม บานกลางคืน มักปลูกเป็นรั้วบ้าน, ตะบองเพชร ก็เรียก, พายัพ เรียก เขียะ หรือ หนามเขียะ.

  2. น. ใบตาลที่ขมวดปลายลงอักขระสําหรับใช้ในพิธีตรุษและโกนจุก, ตะบองเพชร ก็เรียก.

 ภาพประกอบ

  • กระบองเพชร ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน กระบองเพชร ภาษาจีน 仙人掌属的一种植物 คำอ่าน [xiān rén zhǎng shǔ de yì zhǒng zhí wù]