ไพบูลย์

คำในภาษาไทย

คำบาลีเวปุลฺลํ

คำสันสกฤตไวปุลฺย

ความหมายความเต็มเปี่ยม, ความกว้างขวาง

ไพบูลย์ หมายถึง?

พจนานุกรมไทย ไพบูลย์ หมายถึง:

  1. น. ความเต็มเปี่ยม, ความเต็มที่. ว. เต็มเปี่ยม, เต็มที่. (ส. ไวปุลฺย; ป. เวปุลฺล).

 ภาพประกอบไพบูลย์

  • ไพบูลย์ บาลี สันสกฤต?, คำบาลีและสันสกฤต ไพบูลย์ คำในภาษาไทย ไพบูลย์ คำบาลี เวปุลฺลํ คำสันสกฤต ไวปุลฺย ความหมาย ความเต็มเปี่ยม, ความกว้างขวาง