ไทย

คำในภาษาไทย

คำบาลีเทยฺย

คำสันสกฤตเทย

ความหมายควรให้

อ่านว่า /ไท/ /ไท-ยะ/

พจนานุกรมไทย ไทย หมายถึง:

[ไท] น. ชื่อประเทศและชนชาติที่อยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีพรมแดนติดต่อกับลาว เขมร มาเลเซีย และพม่า, ชนเชื้อชาติไทยมีหลายสาขาด้วยกัน เช่น ไทยใหญ่ ไทยดํา ไทยขาว; ความมีอิสระในตัว, ความไม่เป็นทาส; คน เช่น ไทยบ้านนอก ว่า คนบ้านนอก ไทยใจแทตย์ ว่า คนใจยักษ์. (ม. คําหลวง ทานกัณฑ์).

ภาพประกอบไทย