หฤหรรษ์ (หะ-รึ-หัน)

คำบาลีหทย+หาส

คำสันสกฤตหฤทย+หรฺษ

ความหมายหฤทัยหรรษ์, ความรื่นเริงยินดีแห่งหัวใจ. (ไทย) ลบ ทัย.