สาธยาย

คำในภาษาไทย

คำบาลีสชฺฌาย

คำสันสกฤตสฺวาธฺยาย

ความหมายสวด, ท่อง

อ่านว่า /สา-ทะ-ยาย/ /สาด-ทะ-ยาย/

พจนานุกรมไทย สาธยาย หมายถึง:

[สาทะยาย, สาดทะยาย] น. การท่อง, การสวด, การทบทวน, เช่น สาธยายมนต์, (ปาก) การชี้แจงแสดงเรื่อง เช่น สาธยายอยู่นั่นแหละ ไม่รู้จักจบเสียที. (ส. สฺวาธฺยาย; ป. สชฺฌาย).

ภาพประกอบสาธยาย