สังสรรค์

คำในภาษาไทย

คำบาลีสํสคฺค

คำสันสกฤตสํสรฺค

ความหมายคลุกคลี. (ไทย) พบปะวิสาสะกันเป็นครั้งคราวด้วยความสนิทสนม.

อ่านว่า /สัง-สัน/

พจนานุกรมไทย สังสรรค์ หมายถึง:

  1. ก. พบปะวิสาสะกันเป็นครั้งคราวด้วยความสนิทสนม เช่น จัดงานสังสรรค์กันในหมู่พนักงาน เพื่อน ๆ ได้พบปะสังสรรค์กันในงานชุมนุมศิษย์เก่า. ว. ที่พบปะวิสาสะกันเป็นครั้งคราวด้วยความสนิทสนม เช่น งานสังสรรค์. (ส. สํสรฺค).

 ภาพประกอบ

  • สังสรรค์ บาลี สันสกฤต?, คำบาลีและสันสกฤต สังสรรค์ คำในภาษาไทย สังสรรค์ คำบาลี สํสคฺค คำสันสกฤต สํสรฺค ความหมาย คลุกคลี. (ไทย) พบปะวิสาสะกันเป็นครั้งคราวด้วยความสนิทสนม.