ศาสดา

คำในภาษาไทย

คำบาลีสตฺถา [สตฺถุ]

คำสันสกฤตศาสฺตา ศาสตฺฤ

ความหมายผู้สอน, ครู; ผู้ตั้งลัทธิศาสนา เช่น ศาสดาทั้ง 6 (สตฺถาโร), คำเรียกพระพุทธเจ้าว่า พระบรมศาสดา (สตฺถา).

อ่านว่า /สาด-สะ-ดา/

พจนานุกรมไทย ศาสดา หมายถึง:

  1. [สาดสะดา] น. ผู้ตั้งลัทธิศาสนา เช่น ศาสดาทั้ง ๖, คำเรียกพระพุทธเจ้าว่า พระบรมศาสดา. (ส. ศาสฺตา; ป. สตฺถา).

 ภาพประกอบ

  • ศาสดา บาลี สันสกฤต?, คำบาลีและสันสกฤต ศาสดา คำในภาษาไทย ศาสดา คำบาลี สตฺถา [สตฺถุ] คำสันสกฤต ศาสฺตา ศาสตฺฤ ความหมาย ผู้สอน, ครู; ผู้ตั้งลัทธิศาสนา เช่น ศาสดาทั้ง 6 (สตฺถาโร), คำเรียกพระพุทธเจ้าว่า พระบรมศาสดา (สตฺถา).