วิสาสะ

คำในภาษาไทย

คำบาลีวิสฺสาส

คำสันสกฤตวิศฺวาสิก

ความหมายความคุ้นเคย

วิสาสะ หมายถึง?

พจนานุกรมไทย วิสาสะ หมายถึง:

  1. น. ความคุ้นเคย, ความสนิทสนม; การถือว่าเป็นกันเอง เช่น หยิบของไปโดยถือวิสาสะ. ก. พูดจาปราศรัยอย่างคุ้นเคยกัน เช่น ไม่เคยวิสาสะกันมาก่อน. (ป. วิสฺสาส; ส. วิศฺวาส).

 ภาพประกอบวิสาสะ

  • วิสาสะ บาลี สันสกฤต?, คำบาลีและสันสกฤต วิสาสะ คำในภาษาไทย วิสาสะ คำบาลี วิสฺสาส คำสันสกฤต วิศฺวาสิก ความหมาย ความคุ้นเคย