วิปโยค

คำในภาษาไทย

คำบาลีวิปฺปโยค

คำสันสกฤตวิปฺรโยค

ความหมายความพลัดพราก

อ่านว่า /วิบ-ปะ-โยก/

พจนานุกรมไทย วิปโยค หมายถึง:

[วิบปะโยก] น. ความพลัดพราก, ความกระจัดกระจาย, ความจากกัน. ว. เศร้าโศก เช่น วันวิปโยค แม่น้ำวิปโยค. (ป. วิปฺปโยค; ส. วิปฺรโยค).

ภาพประกอบวิปโยค