วิทยุ

คำในภาษาไทย

คำบาลีวิชฺชุ

คำสันสกฤตวิทฺยุตฺ

ความหมายสายฟ้า. (ไทย บัญญัติ) เครื่องรับและส่งเสียงหรือรูปด้วยกระแสไฟฟ้า

วิทยุ อ่านว่า

อ่านว่า /วิด-ทะ-ยุ/

วิทยุ หมายถึง?

พจนานุกรมไทย วิทยุ หมายถึง:

  1. [วิดทะยุ] น. กระแสคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าชนิดที่เคลื่อนไปตามอากาศโดยไม่ต้องใช้สาย และอาจเปลี่ยนเป็นเสียงหรือรูปได้, เรียกเครื่องที่มีหน้าที่เปลี่ยนคลื่นเสียงให้เป็นคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าออกสู่อากาศว่า เครื่องส่งวิทยุ, เรียกเครื่องที่มีหน้าที่เปลี่ยนคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่รับได้จากเครื่องส่งวิทยุให้กลับเป็นคลื่นเสียงตามเดิมว่า เครื่องรับวิทยุ.

 ภาพประกอบวิทยุ

  • วิทยุ บาลี สันสกฤต?, คำบาลีและสันสกฤต วิทยุ คำในภาษาไทย วิทยุ คำบาลี วิชฺชุ คำสันสกฤต วิทฺยุตฺ ความหมาย สายฟ้า. (ไทย บัญญัติ) เครื่องรับและส่งเสียงหรือรูปด้วยกระแสไฟฟ้า