วิตถาร

คำในภาษาไทย

คำบาลีวิตฺถาร

คำสันสกฤตวิสฺตาร (พิสดาร)

ความหมายกว้าง, กว้างขวาง. (ไทย) แปลก, นอกทาง.

อ่านว่า /วิด-ถาน/

พจนานุกรมไทย วิตถาร หมายถึง:

[วิดถาน] ว. กว้างขวาง, มากเกินไป, พิสดาร. (ป.; ส. วิสฺตาร); นอกแบบ, นอกทาง, (เกินวิสัยปรกติ) เช่น พวกเด็ก ๆ ชอบเล่นวิตถาร เอาน้ำสกปรกผสมแป้งสาดเข้าไปในรถประจำทางในวันสงกรานต์.

ภาพประกอบวิตถาร