ภูมิฐาน

คำในภาษาไทย

คำบาลีภูมิ+ฐาน

คำสันสกฤตภูมิ+

ความหมาย(ไทย) มีสง่า, ผึ่งผาย. (บาลี ไม่มีที่ใช้ - ส่วนแห่งแผ่นดิน, แผ่นดินที่เป็นภาคหรือเป็นส่วนๆ)

อ่านว่า /พูม-ถาน/

พจนานุกรมไทย ภูมิฐาน หมายถึง:

  1. [พูมถาน] ว. สง่าผ่าเผย, โก้หรู, เช่น แต่งตัวภูมิฐาน.

 ภาพประกอบ

  • ภูมิฐาน บาลี สันสกฤต?, คำบาลีและสันสกฤต ภูมิฐาน คำในภาษาไทย ภูมิฐาน คำบาลี ภูมิ+ฐาน คำสันสกฤต ภูมิ+ ความหมาย (ไทย) มีสง่า, ผึ่งผาย. (บาลี ไม่มีที่ใช้ - ส่วนแห่งแผ่นดิน, แผ่นดินที่เป็นภาคหรือเป็นส่วนๆ)