พิทักษ์

คำในภาษาไทย

คำบาลีวิ+ทกฺข

คำสันสกฤตวิ+ทกฺษ

ความหมายทักษะ, ขยัน, มีฝีมือ, ฉลาด, ชำนาญ. (ไทย) ดูแลคุ้มครอง.

พจนานุกรมไทย พิทักษ์ หมายถึง:

ว. สันทัด. (ส. วิทกฺษ).
ก. ดูแลคุ้มครอง เช่น พิทักษ์สันติราษฎร์.

ภาพประกอบพิทักษ์