พรหมจรรย์

คำในภาษาไทย

คำบาลีพฺรหฺมจริย

คำสันสกฤตพฺรหฺมจรฺย

ความหมายความประพฤติอันประเสริฐ, การถือพรตบางอย่าง เช่นเว้นเมถุนเป็นต้น

พรหมจรรย์ หมายถึง?

พจนานุกรมไทย พรหมจรรย์ หมายถึง:

  1. น. การศึกษาปรมัตถ์, การศึกษาพระเวท; การถือพรตบางอย่าง เช่นเว้นเมถุนเป็นต้น, การบวชซึ่งเว้นเมถุนเป็นต้น. (ส.).

 ภาพประกอบพรหมจรรย์

  • พรหมจรรย์ บาลี สันสกฤต?, คำบาลีและสันสกฤต พรหมจรรย์ คำในภาษาไทย พรหมจรรย์ คำบาลี พฺรหฺมจริย คำสันสกฤต พฺรหฺมจรฺย ความหมาย ความประพฤติอันประเสริฐ, การถือพรตบางอย่าง เช่นเว้นเมถุนเป็นต้น