ปราโมทย์

ปราโมทย์ อ่านว่า

อ่านว่า /ปฺรา-โมด/

ปราโมทย์ หมายถึง?

พจนานุกรมไทย ปราโมทย์ หมายถึง:

1. [ปฺราโมด] น. ความบันเทิงใจ, ความปลื้มใจ, ปราโมช ก็ใช้. (ส. ปฺรโมทฺย; ป. ปาโมชฺช).