ประเวณี

คำในภาษาไทย

คำบาลีปเวณิ

คำสันสกฤตปฺรเวณิ

ความหมายเชื้อสาย. (ไทย) การเสพสังวาส

ประเวณี หมายถึง?

พจนานุกรมไทย ประเวณี หมายถึง:

  1. น. การเสพสังวาส, การร่วมรส, ในคําว่า ร่วมประเวณี; ประเพณี เช่น ประเวณีตีงูให้หลังหัก มันก็มักทําร้ายเมื่อภายหลัง. (อภัย). ก. ประพฤติผิดเมียผู้อื่น เรียกว่า ล่วงประเวณี. (ส. ปฺรเวณิ; ป. ปเวณิ).

 ภาพประกอบประเวณี

  • ประเวณี บาลี สันสกฤต?, คำบาลีและสันสกฤต ประเวณี คำในภาษาไทย ประเวณี คำบาลี ปเวณิ คำสันสกฤต ปฺรเวณิ ความหมาย เชื้อสาย. (ไทย) การเสพสังวาส