ปฏิปักษ์

คำในภาษาไทย

คำบาลีปฏิปกฺข

คำสันสกฤตปฺรติปกฺษ

ความหมายฝ่ายตรงข้าม

พจนานุกรมไทย ปฏิปักษ์ หมายถึง:

น. ฝ่ายตรงกันข้าม, ข้าศึก, ศัตรู. ว. ที่ตรงกันข้าม เช่น ฝ่ายปฏิปักษ์. (ส. ปรฺติปกฺษ; ป. ปฏิปกฺข).

ภาพประกอบปฏิปักษ์