ทุพพล

คำในภาษาไทย

คำบาลีทุพฺพล

คำสันสกฤตทุสฺ+พล

ความหมายมีกำลังน้อย

อ่านว่า /ทุบ-พน/

พจนานุกรมไทย ทุพพล หมายถึง:

[ทุบพน] (แบบ) ว. มีกําลังน้อย, อ่อนแอ, ท้อแท้, ทุรพล ก็ว่า. (ป.; ส. ทุรฺพล).

ภาพประกอบทุพพล